ԱՆՁՈՒԿ

Շիլլերի «Sehnsucht» բանաստեղծության թարգմանությունն է` կատարված  Ժուկովսկու ռուսերեն թարգմանությունից «Желание», «Романс из Шиллера» (1810): Բացակայում են ռուսերենի վերջին 12 տողերը):
1904 թ. օգոստոսի 17-ին Շուլավերից Փիլիպոս Վարդազարյանին հղած նամակում այս բանաստեղծության մասին Թումանյանը գրել է. «Շիլլերի «Անձուկն» էլ հաջող ես համեմատել այդ ոտանավորի հետ (խոսքը «Ընկերիս» բանաստեղծության մասին է – խմբ.): Բայց բանն այն է, և լավը – որ իսկի նրա ազդեցությունը չի եղած, ինչպես և մյուս գրածներդ. համանման զգացմունքների ծնունդներ են – «Եթե իրավ է», կամ, «Կարոտը» և «Է՜յ աստղեր, աստղերն» ու «Брожу-ն»:

Ա՜խ, վայրենի, սառն ու խավար
Էս անդունդի խորքերից
Թե գըտնե՜ի մի ճանապարհ
Ու ապրե՜ի ես նորից...

Ահա հեռվում ճոխ բըլուրներ
Մըշտագարուն, ծաղկազարդ։
Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ չունիմ թևեր,
Այնտեղ թըռչեմ ես ազատ։

1902 թ.

Ընթերցել ամբողջությամբ →