Մի՞տդ է գալիս մեր քեֆն, ընկեր, Էն ճյուղաշատ ծառի տակին, Երբ գընացինք դիմավորենք Նոր գարունքին ու նոր կյանքին։
Էն լավ օրից տարիք անցած, Ես էն ճամփով անցնում էի, Ու ականջիս դիպավ հանկարծ Մեր աղմուկը ուրախալի...
1898 թ.
Ընթերցել ամբողջությամբ →