Իլյա Ճավճավաձեի այս բանաստեղծության թարգմանությունը կատարված է նրա մահվան օրը:
Կանաչ է նորից. Ծիծառը երգում, Վազը հըրճվանքից Լալիս է այգում։
Հովիտ ու լերինք Ծաղկել են պես պես,― Իսկ դո՛ւ, հայրենի՛ք, Ե՞րբ պիտի ծաղկես...
1907 թ. օգոստոսի 29