Ֆրանսիացի բանաստեղծ Ալֆրեդ դը Մյուսեի (1810-1857) «Lucie» (elegie) բանաստեղծության թարգմանությունն է` հավանաբար կատարված Ա. Կուդիշի ռուսերեն թարգմանությունից:
Իմ սիրելիք, երբ կըմեռնեմ,
Շիրմիս տընկեք լացող ուռի,
Նըրա դալուկն ես կըսիրեմ,
Ու սաղարթը թախիծով լի։
Նրա շուքը թեթև կըգա
Իմ հանգստյան հողի վըրա։
Մի երեկո մենակ էինք։ Նստած էի իր կողքին։
Նա, գլուխը թեքած դեպ ինձ ու անձնատուր
ցընորքին,
1910 թ.
