Սևագիր թարգմանություն է, կատարված հին ժամանակների չին մտածող Կոնֆուցիուսի (Կուն-Ցզի, մոտ. 551-479 թթ. մ.թ.ա.) բանաստեղծությունից:
Ամրան տոթն անցավ ― աշնան հովն եկավ։
Ձմրան ձյունից հետ ― ծաղկոցը գարնան
Արևն ելնում է վառ
Ու դեմքը շիկնած` ընթացքի մեջ։
Վըտակները ողջ ծովն են դառնում ետ,
դարը նորոգվում
ամեն առավոտ,
աշխարհքին երևում նորափայլ արև,
1916 թ.