Ն. Բարաթաշվիլու (1817-1845) բանաստեղծության (1837) առաջին 10 տողերի թարգմանությունն է:
Գընացի գետափ, որ ցըրեմ մաշող իմ մտքերն աննինջ,
Փընտրեցի իմ հին, իմ ծանոթ տեղը, որ հանգչեմ մի
քիչ։
Ափին թիկնեցի, փուլ եկավ սիրտըս ու լաց եղա ես,
Իմ շուրջն էլ թախծոտ, իմ շուրջն էլ համակ տխուր էր
ինձ պես։
Ծանըր հուզվում է ու քրթմընջում է Քուռ գետը
անվերջ,
1915 թ.