Ա. Ինճիկյանը նշում է՝ «Օդն են ցընդել երազները մշուշոտ» սևագիր անավարտ բանաստեղծությունը Թումանյանի վերջին տարիների քնարական ներշնչումներից է, ուր արտահայտություն են գտել բանաստեղծի դառնաթախիծ խոհերը հայ ժողովրդի գլխին պայթած աղետաբեր փոթորիկների շուրջ` Սովետական կարգերի հաստատման նախօրյակին»:
* * *
Օդն են ցընդել երազները մշուշոտ,
Փչում է պաղ դաժան քամին ձյունաբեր։
Իրեն արտում արյունաբույր ու փոշոտ
Նա ընկած է իմ առաջին կիսամեռ։
Ո՞վ է արդյոք հանցավորը նըզոված,
Հին թշնամի՞ն արյունառուշտ, անհավատ,
Բարեկա՞մը նենգավոր,
Թե՞ իր որդին պոռոտախոս, ապիկար...
1920 թ.