Ակունքը ժողովրդական է: Հավանաբար Թումանյանն օգտվել է բանավոր աղբյուրից:
Հուռին գնաց բանջարի, Բանջար չեղավ` խոտ եղավ, Խոտի տակին ծիտ եղավ, Ծըլվըլալեն դուրս թռավ։ Ծիտը թռավ գերանին, Կանաչ խոտը բերանին։
1907 թ.