Մանուկները գոռում, գոչում, Լալիս էին աղեկեզ. – Նա՛նի, նա՛նի, հաց ենք ուզում, Վե՛ր կաց, նա՛նի, հաց տուր մեզ։
Հիվանդ նանը տեղի տակին Ծանր տընքաց տըխրալի. – Մենք հաց չունենք, ես ձեզ մատաղ, Ապին գնաց հաց բերի։
1893 թ.
Ընթերցել ամբողջությամբ →